uitspraak van de week

SMILE! Die glimlach staat je goed!

Talent moet je coachen !

Zoals je misschien al eerder las, was 2017 niet zo’n makkelijk jaar. Ik ging verder op zoek naar hulp om een aantal zaken in mijn leven, voornamelijk mijn werk, aan te pakken.
En toevallig kwamen ook de mensen van CoreTalents op mijn pad en zo belandde ik bij Aline Bauwens van TalentID. Ik vulde de test in voor de KernTalentenanalyse en ging bij Aline langs voor een paar gesprekken. Bleek dat ik wel een paar KernTalenten bezit : entertainment is er bijvoorbeeld eentje van (tiens).

 

Recent raadde ze me het boek ‘Meer dan intelligent. De vele gezichten van hoogbegaafdheid bij jongeren en volwassenen’ aan. Dit boek werd geschreven door prof. dr. Tessa Kieboom en prof. dr. ir. Kathleen Venderickx.
Ik vond het een heel interessant boek, maar aarzelde een beetje om er hier over te schrijven. Voor zover ik weet ben ik niet hoogbegaafd, al kan ik niet ontkennen dat ik wel enig intellectueel talent bezit.

 

De reden dat Aline me het boek aanraadde was vanwege het begrip “embodio’s”. Dit is de term die de schrijfsters hanteren voor een welbepaalde, persoongebonden barrière die hoogbegaafde mensen ‘blessuregevoelig’ maak en hun kansen op succes kan hypothekeren.
De auteurs vergelijken eigenlijk met de manier waarop onze maatschappij omgaat met intellectueel talent versus sportief talent. Sportief talent wordt ontdekt, ontwikkeld en bejubeld. Van intellectueel talent, als het als hoogbegaafdheid benoemd wordt, wordt vaak verwacht dat het er meteen is, in vol ornaat.
En je begrijpt dat dit eigenlijk niet zomaar kan, ook intellectueel talent mag en kan , begeleid en ontwikkeld worden. En net als bij sport, kunnen er blessures optreden, meer nog, men kan aan blessurepreventie doen. Alleen spreekt men bij intellectueel talent eerder van symptomen dan van blessures (vind je dat geen negatieve connotatie als je het vergelijkt met sport?)

Uiteraard zijn er hoogbegaafden die hun talenten ontwikkelen en benutten en gelukkig door het leven gaan. Er zijn echter ook anderen. Stilaan doet volgens de auteurs een curatieve aanpak zijn intrede, maar net als in sport kan er dus preventief gewerkt worden. Talent moet je coachen !

Wat betekent dit nu voor mezelf?
Ik herkende een paar van die barrières, die embodio’s en was blij te lezen dat je er aan kan werken om er voorbij te geraken.

Jezelf als de norm zien

Dit is er eentje voor mij. Ik denk vaak dat als ik iets kan, iedereen rondom mij dat ook kan. En dat is toch niet altijd het geval. Het doet me dan ook denken dat ik niet meer weet en dus niet zoveel te vertellen heb (ook al staat mijn mond vaak geen seconde stil aha).

Iets bereiken kost tijd

Zelf vind ik dat ik nooit goed heb leren leren (vooral in het middelbaar) en dat heeft me later, op de universiteit wel wat parten gespeeld. Ik denk meestal dat ik iets direct, vanzelf moet kunnen en besef(te) te weinig dat sommige dingen nu eenmaal tijd en oefening vergen.

Communicatie

Dit vond ik ook een mooie. Volgens de auteurs praten hoogbegaafden voor een groot deel zoals ze denken. Ze kunnen meteen de spijker op de kop slaan en direct, hard en soms zelfs kwetsend overkomen. Dit laatste gevoel heb ik geregeld, dat ik kort en ‘agressief’ communiceer, terwijl ik dat niet zo bedoel en het komt soms over alsof ik boos ben en zelf heb ik dan dat gevoel niet echt, ik wil dan gewoon duidelijk zijn.

De lege toolbox

Dit verwijst voor mij terug naar het leren leren, naar een reeks van tools: plannen, structureren, samenvatten, visualiseren, studiemethodieken, …

De maatschappij gaat ervan uit dat iemand met veel capaciteiten spontaan een goedgevulde toolbox heeft, maar uit de ervaring van de auteurs blijkt dat niets minder waar is.

Hoogbegaafde kinderen leren vaak geen goede studiemethodiek op de lagere school omdat hun geheugen zeer goed is en ze daaraan voldoende hebben om goede resultaten te behalen. Eens het moeilijker wordt, schiet dan dat geheugen te kort en missen ze de broodnodige, efficiënte studiemethodiek.

 

Nu heb ik hier toch wel een en ander over neergepend. Indien je jezelf hierin herkent, lees dan zeker meer bij Exentra.

En besef dat ‘blessureleed’ voorkomen en genezen kan worden !



1 thought on “Talent moet je coachen !”

    • hallo Ilse,
      Ik vond het behoorlijk interessant en verhelderend om te lezen en ben benieuwd naar de andere boeken van Tessa Kieboom. Als ik er nog over lees, zal ik je op de hoogte houden.
      Wat ik vooral een fijne insteek vond, was die van het werken aan ‘blessurepreventie’ en ook het ‘niet-spreken’ in termen van ‘problemen’.
      Volgens mij zijn er tegenwoordig ook heel wat coaches die rond het thema hoogbegaafdheid werken en hulpmiddelen kunnen aanreiken om hier goed mee om te gaan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *