Invisible women of de ‘gender data gap’

Invisible women, een boek dat ik zag passeren bij Kathleen van de blog Verbeelding. Ze dacht wel dat het iets voor mij was

En oh boy, euh girl had ze gelijk. Dit boek is een topper in mijn lijstje van 2020.

Een boek over hoe onzichtbaar we als vrouwen in de maatschappij zijn.

En toch, het is niet enkel kommer en kwel.

Zo vernam ik uit een podcast van Arnout Vandenbossche (lach en leer sessies) dat in China 48% van de ingenieurs vrouwen zijn en eigenlijk geldt dat percentage voor alle STEM-richtingen.

Gender data gap

Of hoe we onzichtbaar zijn omdat vele studies en onderzoeken geen verschil maken tussen mannen en vrouwen. Wat vaak betekent dat er enkel mannen deelnemen of bestudeerd worden en men gemakshalve dan maar de uitbreiding maakt naar de andere helft van de bevolking.

En jammer genoeg niet enkel voor het ontwerp van een auto of gereedschap, maar ook voor de werking van medicijnen … met desastreuse gevolgen. Zo ontbreekt geregeld het effect van een medicijn op een vrouw, kan het net goed of helemaal niet werken en zo worden mogelijke medicijnen zelfs meteen in de kiem gesmoord als ze in de eerste fase geen effect hebben op mensen, lees mannen, terwijl ze voor een vrouw die anders gebouwd is net een doorbraak zouden kunnen betekenen.

Verontwaardiging, ontzetting

Ontzet, zo voelde ik me vaak bij het lezen van dit boek. Ik zat me af te vragen wat ik kan doen om iets te veranderen.

En tegelijk besef ik dat ik al af en toe iets doe. Ik ben zelf ingenieur, ik heb een verantwoordelijke functie en ik ondersteun actief andere vrouwen in mijn omgeving, want ik geniet ervan om de mensen rondom mij te zien groeien.

Ook op afstand, zo ben ik nu al voor de tweede keer Plan-ouder van een meisje in Ecuador.

En het kriebelt om meer te doen. Wat, dat weet ik nog niet.

Ik ben alvast fan van initiatieven als ‘We are Jane’, een investeringsfonds voor en door vrouwen of het mentorship project voor onderneemsters van Markant vzw.

Male bias

Of hoe we de wereld zien door de ogen van een man.

Continu omringd door heel wat mannen tijdens mijn studies en op het werk, denk ook ik bij bepaalde beroepen, activiteiten spontaan aan een hij. En werk ik zelf, oh cliché, ook in een administratieve functie (na vele jaren in IT weliswaar) in een bedrijf waar vrouwen serieus in de minderheid zijn…

We zijn zo gevormd om te kijken met die ‘mannelijke blik’ dat het moeite vergt om ‘anders’ te kijken en te handelen. Terwijl net die andere kijk voor heel wat rijkdom zorgt.

Women are born natural leaders

Deze quote alleen al zorgde voor een blije reactie van een collega op Instagram.

Mannen helpen elkaar, wij vrouwen kunnen dat ook. En we doen het ook wel. Persoonlijk ken ik heel wat toffe (vrouwelijke) ondernemers die zich bewust voor andere vrouwen inzetten. Je vindt ze dan ook in de personen die ik volg op Instagram.

Dit boek moet, ja moet, je absoluut gelezen hebben als je ook maar een beetje inzit met de plaats van de vrouw in onze maatschappij.

Samen kunnen we bijdragen aan ‘visible women’ ipv ‘invisible women’.

PS Soms krijg ik weleens scheve blikken thuis of op kantoor omdat ik over dit onderwerp blijf doordrammen en toch, komt er dan meestal vlak erna weer een geweldig voorval voorbij dat bevestigt dat het nog nodig is, ook al moet het soms even landen…

No Responses

  1. Pingback: Boeken gelezen in 2020 - Bijengezoem 21 februari 2021

Voeg Reactie Toe