Jaarkompas: tussenstand na 6 maanden

Dit keer geen uitspraak van de week.

Wel even stilstaan bij mezelf. En ’t is nodig, want ik voel me zeer geregeld een ongeleid projectiel, zo eentje dat vanalles en niets kan.

Begin dit jaar las ik over het jaarkompas en deed ik de moeite om er voor mezelf eentje in te vullen. De bedoeling van zo’n oefening is uiteraard niet dat het daarbij blijft, maar dat je dit bundeltje geregeld terug in de hand neemt. Wel, vanmorgen las ik even na wat ik zoal vooropgesteld had.

Tussenstand

Wat is er (nog) niet gelukt?

Ik heb mij in de verste verte nog niet beziggehouden met de aankoop van een piano, en toch zou ik graag meer muziek en zang in huis hebben. Natuurlijk heb ik een goed excuus, ik moet een vriend en pianoleraar contacteren en concreet afspreken om eens naar Aalter te rijden, want hij wou me wel elpen kiezen. En dat komt er dus maar niet van omdat ik aarzel om zoveel tijd van hem te vragen…

Ook heb ik de mannen van Boomhut bouwen nog niet gecontacteerd uit angst voor het budget (en het opruimwerk in onze wildernis).

Meer vrienden bij ons thuis uitnodigen, gelukkig staat er nu toch al één bezoekje voor augustus gepland.

Ons eigen huis verder afwerken: zorgen dat alle peertjes weg zijn, etc. Daar reken ik te veel op mijn man, die zelf al alle weekends druk bezig is. Het gaat hier vooral ook om beslissingen nemen: de juiste, mooie, verlichting kiezen.

Mijn blogdoelen haal ik niet, ik had dan ook groot gedroomd. En eigenlijk vind ik dat zelfs niet zo erg, want ik beleef enorm veel plezier aan het dromen, voorbereiden en schrijven. Ik heb al heel wat fijne mensen leren kennen online dankzij deze blog !

 

Wat is wel al gelukt?

2 fijne verjaardagsfeestjes organiseren voor de kinderen, een heel fijne 1e communie voor Elisabeth (zowel de viering als het feest, als het bezoek aan een waterparadijs).

Elke morgen slaag ik erin om mijn kine-oefeningen uit te voeren en te beginnen aan mijn 10.000 stappen van de dag !

Af en toe gaan zwemmen is gelukt, alleen nog niet zo vaak als ik het zou willen.

Het meest van al ben ik trots op de opstart van Be Digi, uw groeigenoot in sociale media. Er staat letterlijk in mijn jaarkompas: “dit jaar zeg ik ja als ik opdrachten vind in Tienen”. En ik heb er eentje gevonden ! Voor een bedrijf dat ik super de moeite vind: Coretalents van Danielle Krekels.

Eerlijk gezegd, kan ik er nog altijd niet bij dat ik dit in januari had opgeschreven en dat het nu reeds werkelijkheid is. Ik die dacht dat ik geen doelen kon vooropstellen en ze ook bereiken. Waarschijnlijk ben ik veel te streng voor mezelf of leg ik mijn lat redelijk hoog (door de geweldige voorbeelden in mijn omgeving)…

Wat stond er niet mijn mijn lijstje, maar heb ik wel gedaan ?

Drie keer per week naar Leuven, naar de dansles van de meisjes bij Aike Raes. Af en toe werd ik op zondag vervangen en ging mijn man dan met de oudste dochter lopen in Heverlee. Die uurtjes in de ‘cafetaria’ vond ik niet verloren, ik heb genoten van de gesprekken met de andere mama’s. Vooral omdat we elkaar aanmoedigden, samen nadachten en oplossingen zochten voor allerlei projecten waar we mee bezig zijn. Dankuwel!

 

Hoe moet het nu verder ?

Ik zou de doelen uit mijn jaarkompas nog concreter en zichtbaarder kunnen maken door ze op te nemen in mijn bullet journal. Ik heb dat al gedaan met mijn doelen voor deze blog, mijn kine-oefeningen en de 10.000 stappen per dag, nu de rest nog.

En jij ? Stel jij jezelf doelen ?

 

Voeg Reactie Toe