Onderneemster Marie-Laure Jonet van Diversicom vzw aan het woord

In het kader van ons NoW-netwerk op het werk, organiseren we één keer per maand een middagactiviteit, met vrouwen uit onze bedrijvengroep.

Vorige keer bespraken we boeken die we lazen en mocht ik ook vertellen over deze blog. Zo kreeg ik weer heel wat boeken in mijn vizier.

Dit keer kregen we het bezoek van sociaal onderneemster Marie-Laure Jonet, oprichtster van Diversicom, Making disability work.

Marie-Laure Jonet

Een jonge, ambitieuze dame. Eentje die vol passie over haar leven vertelt, op zo’n manier dat de rilingen over mijn rug liepen.

Ze werkte mee aan heel wat projecten, waaronder eentje dat gebruik maakte van thalassotherapie bij autisten. Er was echter een jongetje bij waarmee ze maar geen connectie kreeg. En dan opeens kreeg ze samen met een andere medewerkster de slappe lach en deze lach werd door dat jongetje overgenomen. Ineens was die connectie er wel en kregen ze een reactie. Dit deed haar beseffen dat in eender welke situatie mensen in leven, er toch een mogelijkheid is om iets te creëren en mee aan de slag te gaan.

25 jaar werkt ze ondertussen al met kinderen en gehandicapten.
Zo heeft ze praktisch diversiteit ervaren en beseft welke rijkdom en uitdaging dat is. Ze heeft 15 jaar geleden een project opgestart om families met gehandicapte kinderen te ondersteunen door hun kind een weekend voor hen op te vangen en haar eigen gezin heeft er veel van geleerd.

Ze maakte de strijd tegen ziekte en beperkingen van kortbij mee. Haar vader was een belangrijk man in haar leven, geplaagd door heel wat infecties die uiteindelijk geleid hebben tot zijn dood twaalf jaar geleden. 80% van de handicaps komt pas tijdens het leven en 1 familie op 4 heeft er mee te maken.

Op haar 40ste ging ze haar eigen leven in vraagstellen. Ze leefde in een  gouden kooi bij de Europese commissie, waar ze werkte rond vorming en burgeschap. En ook al stond ze daar heel fel achter, vroeg ze zich af of ze dit nog 15 jaar wou volhouden. Parallel zei haar intuïtie dat er geen alignment meer was tussen haar hart en de manier van werken op haar werk.
De zalm die tegen de richting in zwemt, een omgeving waar iedereen niet wil bewegen en alles houden zoals het is, …
Ging ze alles laten vallen voor juist een idee dat niet eens een naam had ?
Ze is dus even halftijds gebleven want de financiële situatie daar was heel goed.

Wat ging ze dan wel doen ?

Mensen met een beperking te helpen met een werk onafhankelijk van hun handicap. 80% van de handicaps zie je niet eens met het blote oog, je ziet ze dus niet op straat …
Hoewel 15% van de Belgische werkzoekenden een beperking heeft, vindt amper 35% van hen een job tegenover een gemiddelde van 50% in de Europese Unie.


Diversicom vzw, making disability work

Diversicom is een vzw die zich inzet voor mensen met beperkingen. Ze begeleidt hen in de zoektocht naar werk en ze begeleidt ook de bedrijven in het aanwerven van mensen met een beperking.

Dit deed me meteen denken aan De Open Bakker in Herent, die hoort bij het Open Therapeuticum, een centrum voor begeleiding van personen met een niet aangeboren hersenletsel. Ook zij helpen deze personen ondermeer werk vinden. Over hun werking en hun oprichtster Annemie Schuermans schreven we eerder al.

Het fijne aan onze bijeenkomst was, dat Marie-Laure vertelde over haar gouden kooi, de Europese commissie, en haar strijd om te kiezen voor een zeer betekenisvol werk.

In België doen  de privé ondernemingen wat ze willen, de overheid is verplicht om actie te ondernemen om gehandicapten tewerk te stellen. Grote bedrijven als het onze gaan mee in het CSR verhaal (Corporate social responsibility). Ook kleinere bedrijven werken mee.
De wil om er iets van te maken moet er zijn.


Diversicom start van de competentie, van wat de persoon kan en wil doen. 

Wat doen ze concreet, 4 dingen: begeleiden (jobcoaching), adviseren, verbinden , delen.

Ook binnen Engie, de groep waarvoor ik werk, worden mensen met een beperking tewerkgesteld. Dat vergt heel wat inzet en begrip, zowel van de werknemer als van zijn verantwoordelijken.

En Diversicom ziet elke stage, voorlopig contract als een positieve situatie. Ook al is een eerste werkgever misschien niet de juiste, een eerste werkervaring laat toe om meer inzicht te krijgen in de verlangens en capaciteiten van de betrokken personen. 

Wow voor deze organisatie die nu al op zoek is naar een 7de medewerker. Ze zijn op dit moment vooral actief in Brussel door hun samenwerking met Actiris en de Cocof. Wallonië staat uiteraard op hun verlanglijstje en wie weet Vlaanderen als volgende.

Dus bij deze ook een link naar hun vacature.

En zeer dankbaar om zo’n sterk groeiverhaal van een onderneemster te mogen horen. Echt knappe resultaten hebben ze behaald. En ze vertelde dat natuurlijk niet alles lukt voor iedereen en dat is gewoon het eerlijke verhaal.

PS Wil je geen enkele blogpost missen ? Schrijf je dan in op onze Digitale Nectar die we ongeveer 1 keer per maand uitsturen en links bevat naar onze recente posts.

Voeg Reactie Toe